Jeannet vroeg me om foto’s te maken van haar, Jan en de kinderen — een moment van samenzijn dat ze graag wilden bewaren. Jan leeft met dementie, maar bloeit zichtbaar op wanneer Jeannet dichtbij is. Petje af voor hoe zij hun leven samen vormgeeft.De dag ervoor fotografeerde ik hen ook met z’n tweeën, in alle rust. Zonder prikkels, zonder drukte. Door mijn 17 jaar ervaring in de dementiezorg weet ik hoe belangrijk die stilte is. En het werkte: Jan ontspande, opende zich, en er ontstonden pure momenten. Een dansje, een kus, gewoon samen. Goud.Toen ik later hoorde hoe ontroerd hun vrienden en kennissen waren, wist ik dat ik precies had vastgelegd wat er echt toe doet.

‍